Fouga

Voorgeschiedenis Fouga

CM 1.83

Sylph

Cyclope II

In 1949 beginnen de ingenieurs Robert Castello en Pierre Mauboussin aan het ontwerp van een vliegtuig dat door een straalmotor moet worden aangedreven. Een zweefvliegtuig, de CM.813 staat model voor het project. In dezelfde periode start M. Szydlowski, oprichter/directeur van Turbomeca, met de ontwikkeling van een straalmotor.

Op 14 Juli 1949 kiest de CM 8R13 No. 1 Cyclone voor het eerst het luchtruim. Bestuurd door Leon Bourrieau. Dit vliegtuig was uitgerust met een Turbomeca Piméné straalmotor met 110 kg stuwdruk, waarmee het een snelheid bereikte van 200 km /u. Na de Cyclone volgt de Sylph, afgeleid van de CM 8R9 Cyclope zwever. Ook dit toestel wordt aangedreven door een Turbomeca Piméné. Met de romp van twee Cyclopes wordt een uitvoering gebouwd op de zelfde manier als de Twin-Mustang . Dit is de  Cyclope II. en krijgt een sterkere motor.
 
De CM 88R Gémeaux I (En later de II en III) vliegt op 14 augustus 1951 met een Marboré II motor van 360 kg stuwdruk. Eind 1951 gevolgd door een versie met 400 kg. Uiteindelijk gaat op 23 Juli 1952, de eerste Magister (Latijn voor Meester leraar) de lucht in op de luchtmachtbasis van Mont-de-Marsan met Leon Bourrieau als testvlieger.

 

Luchtmacht

Duitse Luftwaffe

Belgische Luchtmacht

Israelische Luchtmacht

logoKlu_clearskin

De Fouga CM-170 Magister is wereldwijd door meer dan 19 luchtmachten ingezet als een licht aanvalstoestel, maar het is vooral bekend als trainingsvliegtuig.

Na Frankrijk was Duitsland de grootste afnemer van de Fouga Magister. In totaal kocht de Duitse overheid 234 vliegtuigen van dit type.

De meeste landen hebben de Fouga inmiddels buiten dienst gesteld. In Israel is de Fouga  nog steeds  intensief in gebruik als straaltrainer voor nieuw op te leiden militaire vliegers. Algerije is verder een van de laatst bekende landen, waar de Fouga nog operationeel is. De luchtmacht van dat land had 28 exemplaren overgenomen van de Luftwaffe uit West Duitsland.

Onze luchtmacht- en marine vliegers werden destijds opgeleid in Belgie.

In 1958 plaatste België een order van 45 CM-170R vliegtuigen. In 1960 werden de eersten geleverd. Het merendeel van deze vliegtuigen werd initieel ingezet op Kamina, een basis in het voormalig Belgisch Kongo bij de GVS (Gevorderde Vlieg School) van de Belgische luchtmacht.

Na het uitbreken van de onafhankelijkheid oorlog in 1960 worden de vliegtuigen overgebracht naar de Belgische luchtmacht basis Brustem, bij Sint Truiden. De Belgische en Nederlandse luchtmacht beginnen hier gezamenlijk aan een opleiding voor jachtvliegers.

In een periode van 9 maanden, waarin  150 uur werd gevlogen kon deze VVO (Voortgezette Vlieg Opleiding) worden afgerond. Het theoretische deel van de opleiding vond plaats in het naast Brustem gelegen “Vervolmakingscentrum” Safraanberg.

Naast de verschillende prototypes en doorontwikkelde testvliegtuigen zijn er aan de Franse luchtmacht 400 Magisters geleverd. Deze zijn voornamelijk gebruikt bij twee vliegscholen. Een op de basis Salon de Provence en de andere op een Franse basis in Marokko (Meknes). Nadat de Fouga door de Armée de l’air werd uitgefaseerd, is een groot aantal van deze ex-militaire Fouga's beschikbaar gekomen voor liefhebbers en verzamelaars voor civiel gebruik

 

 

 

Onze vliegtuigen

F-GLHF

De DHJA bezit twee Fouga Magisters CM 170.
Registratie F-GLHF / constructie nummer 406.
Registratie MT-37 / constructie nummer 312.

Onder contructienummer 406 werd deze Magister in 1964 geleverd aan de Franse Luchtmacht. In 1997 is het aangekocht door de DHJA. Getooid met de in het oog springende huiskleur rood van de DHJA en met als registratie F-GLHF, is het vliegtuig ondergebracht bij het Aviodrome op Lelystad Airport. 

 

De DHJA heeft in haar korte bestaan meerdere Fouga's in bezit gehad, een overzicht hieronder:

F-GSHG CM-170 met registratie F-GSHG / construction number 45
Aangekocht in 1998. Dit vliegtuig staat nu als Belgische MT-51 in het Militaire Luchtvaart Museum (MLM) in Soesterberg.
F-WIGY CM-170 met registratie F-WIGY / construction number 331
Aangekocht in 1999. Het is verkocht aan een Franse Fouga enthousiast.
F-WIGZ CM-170 met registratie F-WIGZ / construction number 374
Aangekocht in 1999. Het is verkocht aan een Deense enthousiast.
 

Technische Specificaties

SpecsMaten: lengte 10.06 m, spanwijdte 12.14 m, hoogte 2.80 m

Gewichten: leeg gewicht 2,287 kg; maximum start gewicht 3,470 kg

Motoren: twee Marboré II (maximum stuwdruk 400 kg per motor) of twee Marboré VI (maximum stuwdruk 480 kg per motor) straalmotoren; de DHJA vliegtuigen hebben Marboré II motoren

Maximum vliegbereik: 925 km

Maximum vlieghoogte: 12,000 m

Snelheid: maximum 650 km/h op zeeniveau; maximum 715 km/h op 9,000m hoogte

Zitplaatsen: twee

G-krachten: maximum +5 / -3

 

Historie

 Fouga

 

 

  

 

Marc Segers

De firma Fouga is in de twintiger jaren van de vorige eeuw opgericht door Gaston Fouga. Fouga hield zich initieel bezig met het repareren van spoorwegmateriaal, maar in de dertiger jaren ontwikkelt het voor het eerst een zweefvliegtuig. Na de eerste productie worden er twee ingenieurs aangetrokken om de vliegtuigafdeling van de firma Fouga verder uit te bouwen. Dat waren Robert Castello en Pierre Mauboisson. Castello en Mauboisson zullen samen een hele reeks vliegtuigen ontwikkelen. De initialen C en M komen terug in de naam van bijna al hun ontwerpen. Ook in het ontwerp van onze Fouga Magister, de CM-170 (Castello/Mauboisson 170) De bekende V-staart zal het handelsmerk worden van bijna alle CM ontwerpen.

Na de Tweede Wereldoorlog hebben de beiden vliegtuigontwerpers zich ook toegelegd op vliegtuigen voortgestuwd door straalmotoren. Op zoek naar geschikte motoren voor de aandrijving van hun projecten komen zij in contact met Joseph Szydlkowski, de oprichter van Turbomeca. Het eerste gezamenlijke project, dat de firma Fouga en Turbomeca gezamenlijk letterlijk van de grond kregen was een door Fouga ontworpen zweefvliegtuig, aangedreven door een licht en klein straalmotortje met een gewicht van 42 kg en dat 80 kg stuwdruk leverde. Het toestel was een eenzitter met de naam CM-8R Sylphe en maakte op 14 juli 1949 zijn eerste vlucht.

Na een aantal tussenstappen werd begin vijftiger jaren de Fouga Magister CM-170 ontwikkeld. Het was uitgerust met 2 Marboré II straalmotoren, elk met een stuwdruk van ruim 400 kg. Het prototype maakte de eerste vlucht op 23 juli 1952 In 1954 bestelde het Armee de l´Air een eerste serie van 96 vliegtuigen, bedoeld voor de opleiding van Franse leerling- jachtvliegers.

De Fouga Magister werd in de jaren daarna ook in licentie gebouwd in Duitsland. Dit was het eerste grote luchtvaartproject in het na-oorlogse Duitsland. Met de productie van de Fouga Magister bij Messerschmitt-Heinkel werd een begin gemaakt met opbouwen van de Duitse luchtvaart industrie. Ook in Finland, Italië en Israel is de Fouga later in licentie gebouwd. In Israel zijn de Fouga´s ook uitgerust met voorzieningen om met lichte bommen en mitrailleurs te worden uitgerust. Tijdens de 6-daagse oorlog nog zijn ze ingezet als een lichte fighter/bomber voor aanvallen op gronddoelen. De Belgische luchtmacht heeft in totaal 50 Fouga Magisters in dienst genomen. De gezamenlijke opleiding van Belgische en Nederlandse leerling-vliegers vond plaats op de Luchtmachtbasis Sint Truiden. Een groot aantal Nederlandse luchtmacht en marine vliegers kreeg hun voorgezette opleiding op dit prachtige vliegtuig.

In totaal zijn er 926 CM-170 Fouga Magister‘s gebouwd.